Bezpośrednio po urodzeniu noworodka ogląda położna, a następnie przez lekarz neonatolog, by stwierdzić, czy dobrze oddycha, a następnie, czy rzeczywiście w jego organizmie wszystko wydaje się być "w porządku". Służy do tego celu wprowadzony w 1953 roku w Stanach Zjednoczonych, a później na całym świecie, system punktacji Apgar, nazwany tak od nazwiska jej twórcy, amerykańskiej lekarki, dr Virginii Apgar. Ocenia się przy jego pomocy pięć cech: wygląd skóry, tętno, odruchy, napięcie mięśni i oddychanie. Jest to ocena dynamiczna, powtarzana po pierwszej, piątej i dziesiątej minucie od urodzenia. Za każdą z tych cech noworodek może uzyskać od 0 do 2 punktów. Najlepszy wynik świadczy o dobrej kondycji dziecka po porodzie i wiąże się z uzyskaniem 10 punktów, za wynik zadowalający przyjmuje się uzyskanie już 7 punktów (zwłaszcza jeśli dotyczy to 1 minuty po porodzie). Jeśli w wyniku badania noworodek otrzymuje mniej niż 7 punktów, umieszcza się go na tzw. stanowisku resuscytacyjnym, gdzie poddawany jest on zabiegom wspomagającym podjęcie normalnej funkcji oddechowej.

Gdy stan noworodka jest zadowalający, dokonuje się pomiarów: masy ciała oraz obwodu głowy, klatki piersiowej i brzucha. Potem ogląda się noworodka jeszcze raz dokładnie ze wszystkich stron, sprawdza sondą drożność przełyku i odbytu, całość kości i kręgosłupa, prawidłowe funkcjonowanie stawów oraz uzupełnia badanie zgodnie ze schematem tzw. kompletnego badania pediatrycznego, obejmującego płuca, serce, brzuch, genitalia, narządy zmysłów: oczy, uszy itd. Całość badania może być nieco rozciągnięta w czasie tzn. rozpoczynać się na sali porodowej, a kończyć np. w dwie godziny później, już po kąpieli noworodka. Obejmuje ono również dynamiczną ocenę stanu noworodka w okresie wczesnej adaptacji, oddanie przez niego smółki (pierwszy stolec) i moczu, a takie jego zachowanie się przy pierwszych próbach karmienia piersią. Wszystkie istotne problemy zostają wpisane do książeczki zdrowia dziecka, co posłuży następnie jako punkt odniesienia dla badań kontrolnych, przeprowadzanych przez lekarza pediatrę w środowisku zamieszkania.