Produkty dla niemowląt i dzieci Klub Nowoczesnego Żywienia Żywienie medyczne

Dla kogo Klub
Poradnik NUTRICIA
Oczekując dziecka
ABC karmienia piersią
Pierwsze miesiące życia
Na rosnące potrzeby
Niedługo skończę rok
Na pierwsze urodziny
Schemat i normy żywienia
Rozwój dziecka w 1. roku
Specjalnie dla taty
Kalendarz szczepień
Książka kucharska dla malucha
Zasady bezpieczeństwa
Zabawy z mamą i tatą
Najczęściej zadawane pytania
Napisz do nas
Doradcy w żywieniu


Jeżeli chcesz otrzymywać informacje na temat nowych produktów i wydarzeń z życia NUTRICIA - zostaw nam swoje dane

E-mail:



 Pamiętaj
  • nie stosuj butelek, smoczków lub kapturków na brodawki - oduczają one ssania piersi, utrudniają pobieranie pokarmu i mogą być przyczyną uszkodzenia brodawek
  • nie przerywaj karmienia piersią - nawet krótka przerwa może utrudnić albo wręcz uniemożliwić powrót do naturalnego odżywiania
  • przedwczesne i niepotrzebne dokarmianie może skończyć się utratą pokarmu
  • jeżeli maluch zachowuje się jakby miał pokarmu, to staraj się karmić go częściej
Jeżeli brodawki sutkowe są obolałe lub poranione, to należy:
  • poprawić sposób przystawiania dziecka do piersi - tak, aby niemowlę chwytało głębiej
  • po każdym karmieniu na chwilę zostawić pierś odkrytą, aby zapewnić dostęp powietrza
  • stosować polecony przez lekarza krem gojąco-kojący
  • wkładać do biustonosza specjalne wkładki, które ułatwiają gojenie
W przypadku zastoju pokarmu należy:
  • przede wszystkim poprawić sposób przystawienia dziecka do piersi
  • dbać o prawidłowe opróżnianie piersi
  • przed karmieniem stosować kompres rozgrzewający
  • delikatnie opuszkami palców rozmasować pierś
  • pomiędzy karmieniami stosować okład ze zmiażdżownych liści biłąej kapusty, która działa przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo.
Chorujące dziecko można i wręcz należy karmić piersią. Oprócz właściwości odżywczych karmienie piersią oznacza dla Twojej pociechy bezpieczeństwo, troskę i matczyne ciepło. Stany gorączkowe lub pospolite choroby mamy nie są przeciwskazaniem do karmienia piersią. Jeżeli mamma choruje przewlekle, to należy tak dobrać leki, aby móc kontynuwać karmienie, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Karmienie piersią to dla Twojego dziecka zdrowie i uśmiech.

Zrób wszystko, aby mu je zapewnić. Staraj się rozwiązać ewentualne problemy, poradź się pielęgniarki, położnej czy lekarza.

Rozwój dziecka w pierwszym roku życia

Od momentu narodzin do ukończenia przez dziecko pierwszego roku w jego życiu zachodzą ogromne zmiany. W pierwszym roku życia dziecko podwaja swoją wagę i z zupełnie bezbronnego niemowlęcia staje się kontaktowym, wesołym, często stawiającym z pomocą rodziców swoje pierwsze kroki maluchem. Na tej stronie opowiemy Ci, jakie zmiany zachodzą w kolejnych miesiącach pierwszego roku życia małego człowieka.

1 miesiąc (noworodek)
  • ma rączki i nogi podkurczone, a dłonie zaciśnięte w piąstki;
  • w pozycji na brzuchu unosi główkę i przez krótką chwilę utrzymuje ją w górze;
  • zaciska rączkę, gdy poczuje, że się ją dotyka;
  • przy podciąganiu z pozycji leżącej na plecach nie potrafi usztywnić szyi, więc główka opada mu do tyłu;
  • zatrzymuje na chwilę wzrok na przedmiotach trzymanych w odległości 30 – 40 cm od niego. Często odwraca główkę w kierunku źródła światła;
  • wydaje gardłowe dźwięki, a także głośno płacze dla wyrażenia emocji i potrzeb, np. gdy jest głodne lub coś mu dolega;
  • uspakaja się po wzięciu w ramiona i przytuleniu (ukołysaniu);
  • rozsyła pierwsze odruchowe uśmiechy.

 

2 miesiąc (niemowlę)
  • leżąc prostuje rączki i nóżki;
  • opierając się na przedramionach prostuje tułów i na krótko unosi głowę, która jeszcze się chwieje;
  • podciągane do pozycji siedzącej próbuje utrzymać główkę sztywno;
  • coraz intensywniej obserwuje przedmioty i osoby oraz śledzi ich ruchy wodząc wzrokiem;
  • zaczyna reagować na dźwięki, odwraca się w kierunku, z którego dochodzi dźwięk;
  • wymawia pojedyncze samogłoski, a płacz przyjmuje różne barwy i natężenie;
  • na osoby pojawiające się w polu widzenia i zwracające się ku niemu coraz częściej reaguje uśmiechem.

Dla mamy:
Każda młoda mama po porodzie czuje się zmęczona i często niespokojna - czy podoła wszystkim nowym wyzwaniom? Czy będzie umiała dobrze opiekować się dzieckiem? W tym czasie kobiecie potrzebne jest wsparcie ze strony otoczenia - męża, mamy, przyjaciółek.
 

3 miesiąc (niemowlę)
  • leżąc na plecach potrafi odwrócić się na lewy lub prawy bok i trzymać prosto głowę;
  • podnosi ręce i trzymając w zasięgu wzroku ogląda je, by wreszcie włożyć paluszki do buzi;
  • podtrzymuje w ręce podaną mu zabawkę, ogląda ją i próbuje nią poruszać;
  • zaczyna reagować głośnym śmiechem i gruchać, wydając dźwięki składające się z samogłosek i spółgłosek, jak np. ga, egu, grrhu, erre;
  • więź z osobami z najbliższego otoczenia dziecka staje się coraz silniejsza.

 

4 miesiąc (niemowlę)
  • leżąc na plecach potrafi obrócić się na bok, który samo wybierze;
  • trzyma prosto głowę;
  • leżąc na brzuchu, podnosi głowę i pewnie podpiera się rączkami;
  • zaczyna poznawać różne zabawki i bada je wkładając do ust;
  • doskonali sposób wyrażania się i z przyjemnością wydaje dźwięki o różnym natężeniu;
  • wykazuje coraz więcej zainteresowania otoczeniem, rozgląda się ciekawie dookoła i potrzebuje częstszego kontaktu z rodzicami.

Dla mamy:
Po dwóch miesiącach większość dzieci ustala sobie rytm snu i czuwania, niektóre potrafią już przesypiać 5-6 godzin w ciągu nocy. To duża ulga! Warto jak najwięcej czasu poświęcać na odpoczywanie, wysypianie się. Porządki mogą poczekać, a zmęczona mama nie na wiele przyda się dziecku...
 

5 miesiąc (niemowlę)
  • obraca się z pleców na boki, a czasem nawet na brzuch;
  • leżąc na plecach unosi głowę, aby lepiej widzieć przedmioty i osoby znajdujące się w jego otoczeniu;
  • leżąc na plecach podpiera się stopami o posłanie i lekko unosi tułów, usiłując zrobić tzw. mostek;
  • leżąc na brzuszku, wskutek prostowania ramion i nóg wykonuje ruchy jak podczas pływania lub figurę przypominającą tzw. kołyskę;
  • z łatwością przewraca się z brzucha na plecy;
  • koncentruje uwagę na zabawkach, przekłada je z ręki do ręki;
  • śledzi wzrokiem przedmiot upuszczany na podłogę;
  • zaczyna rozmawiać samo ze sobą, łączy samogłoski ze spółgłoskami np. dada, agaggaa;
  • jest coraz bardziej aktywne i wesołe, często się uśmiecha, płacze o wiele rzadziej niż w poprzednich miesiącach, jest bardziej zainteresowane otaczającym je światem.

Dla mamy:
Dziecko jest coraz bardziej kontaktowe, pogodne i radosne. Kobiety, które w tym czasie muszą wrócić do pracy, bardzo przeżywają rozłąkę z maleństwem. I dziecku, i matce jest łatwiej, jeśli opiekunką będzie osoba znajoma i zaufana.
 

6 miesiąc (niemowlę)
  • leżąc na plecach pewnie unosi głowę, bawi się rękami oraz posadzone pozostaje w tej pozycji przez jakiś czas, ale brak mu jeszcze stabilności;
  • często chwyta przedmioty oboma rękami;
  • odróżnia różne przedmioty i potrafi okazać niechęć lub aprobatę;
  • ulubioną zabawą, na którą dziecko reaguje radosnymi okrzykami jest zabawa w „a ku ku”;
  • coraz wyraźniej kształtuje się poczucie przynależności do rodziny, na członków rodziny maluch reaguje gaworzeniem i śmiechem;
  • w stosunku do osób obcych staje się nieufne, a nawet lękliwe;
  • lubi patrzeć na własne odbicie w lustrze.

 

7 miesiąc (niemowlę)
  • coraz bardziej lubi pozycję na brzuchu i częściej daje do zrozumienia, iż chce by było wzięte na ręce;
  • leżąc na brzuchu podnosi głowę i opiera się na łokciach;
  • od czasu do czasu podciąga nogi pod brzuch, co jest pierwszą oznaką raczkowania;
  • zazwyczaj siedzi dość dobrze, ale na wszelki wypadek zabezpiecza się przed upadkiem rączkami wyciągniętymi przed siebie;
  • koncentruje się na zabawie, doskonali koordynację ruchów, obydwoma rękami chwyta zabawki, którymi stuka lub które pociera o siebie;
  • doskonali słownictwo, pojawiają się wyrazy dwusylabowe takie jak mama, dada, baba;
  • używa głosu dla przywołania dorosłych;
  • uczy się pić z kubeczka, wyciąga rękę po kawałek biszkopta (bezglutenowego), który zjada ze smakiem.

 

8 miesiąc (niemowlę)
  • przedkłada pozycję na brzuchu, wspiera się na rękach, jest to pozycja wyjściowa do raczkowania, dzięki któremu może dotrzeć do przedmiotów znajdujących się do tej pory poza jego zasięgiem;
  • potrafi już usiąść, podnosząc się z pozycji na boku;
  • siedząc, trzyma plecy prosto;
  • sięga po coraz mniejsze przedmioty i chwyta je używając kciuka i palca wskazującego;
  • gaworzy, wymawiając podwójne sylaby;
  • dosyć dobrze sobie radzi, pijąc z kubeczka i jedząc z łyżeczki;
  • reaguje na wyraźne zakazy w formie zwrotu „nie wolno”, próbując je jednak ignorować;
  • w stosunku do obcych jest nieufne, najbezpieczniej czuje się przy mamie.

Dla mamy:
W tym czasie dziecko wydaje się niemal „przyklejone” do mamy. Nie chce ani na chwilę zostać z babcią, a nawet z tatą. Dla niektórych kobiet bywa to bardzo męczące. Warto wiedzieć, że ta potrzeba bycia blisko mamy mija dość szybko.
 

9 miesiąc (niemowlę)
  • bardzo lubi siedzieć i nie ma żadnych problemów z utrzymaniem równowagi;
  • staje się aktywne ruchowo, sprawniej i coraz szybciej raczkuje, może się dostać do wielu miejsc;
  • wstaje, trzymając się mebli;
  • z przyjemnością bawi się paluszkami, w zabawach poznaje swoje ciało;
  • zabawki, po które sięga świadomie ogląda i bada bardzo dokładne;
  • z zaciekawieniem ogląda książeczki i obrazki;
  • uwielbia wkładanie i wyjmowanie zabawek z koszyka, a potem wyjmowanie ich;
  • zdecydowanie i coraz wyraźniej wyraża swoje życzenia i potrzeby.

 

10 miesiąc (niemowlę)
  • siada z pozycji na brzuchu i samodzielnie wstaje;
  • podtrzymując się mebli staje przy nich pewnie, a następnie próbuje poruszać się wzdłuż nich bokiem;
  • uwielbia zabawę w chowanego, przy czym samo chętnie się chowa np. pod pieluszką, którą z wybuchem radości ściąga sobie z głowy;
  • uznanie i pochwała są dla niego wyjątkowo ważne, potrafi odróżnić pochwałę od nagany;
  • jest wesołe i otwarte w stosunku do osób, które lubi, rezygnuje natomiast z kontaktów z ludźmi, do których nie żywi sympatii;
  • dużo gaworzy, zwracając na siebie uwagę dorosłych.

Dla mamy:
To często trudny czas dla mamy. Malec chciałby wiele rzeczy robić sam, a nie bardzo może, więc często się złości. Trzeba mieć do niego dużo cierpliwości. W tym czasie dziecko lubi wzbudzać zainteresowanie matki i być w centrum uwagi.
 

11 miesiąc (niemowlę)
  • chodzi podtrzymywane przez rodziców;
  • układa klocki lub inne przedmioty jeden na drugim, przyciąga do siebie zabawki lub popycha je przed sobą;
  • jest bardzo rozmowne, przy czym raczej używa pojedynczych sylab;
  • najczęściej reaguje już na swoje imię;
  • mówiąc "mama", "tata", wie, do kogo mówi;
  • pije z kubeczka i często chce samodzielnie jeść łyżeczką;
  • pochwalone jest bardzo dumne i powtarza czynność, za którą uzyskało pochwałę.

Dla mamy:
Widok dziecka, które robi pierwsze kroki, to wielkie przeżycie dla obojga rodziców. Teraz trzeba zwiększyć swoją czujność i uzbroić się w cierpliwość – ciekawski malec będzie chciał obejrzeć cały świat!
 

12 miesiąc (niemowlę)
  • trzymane za rączki próbuje stawiać pierwsze niepewne kroki;
  • szybko raczkując, próbuje dotrzeć do wszystkich zakątków pomieszczenia, w którym się znajduje;
  • lubi przedmioty mogące być źródłem głośnych dźwięków np. garnki.
  • idąc trzyma się jedną ręką, tak sięga po wszystko, co jest interesujące;
  • zaczyna rozumieć znaczenie wielu słów, powtarza niektóre sylaby, wiedząc o kim lub o czym mówi np. mama, tata, hauhau;
  • szczególnie mocno zaznacza się więź z rodzicami - dziecko pragnie mieć poczucie bezpieczeństwa.

 

   


  Polityka prywtności  |  Nota prawna   © 2005 NUTRICIA Polska